|
|
***
Na śmierć utopić w niesławie i hańbie... Miał ty sumienie?
I zaczęła płakać cicho, żałośnie, niby słota jesienna. Ja tobie wierzyła...
Ja ciebie szanowała szeptała cicho, a głos jej drżał niby szmer strumyka.
A ty mnie chciał zgubić, w niesławie... Ty taki sam jak i inni.
kiedy chce; tego zaś, kto przychodzi z pustymi rękoma,
na dany znak chwyta się jako gacha i niby to dla nauczki
nie wypuszcza się wcześniej, aż na piśmie zobowiąże się
do zapłacenia określonej sumy. Z drugiej zaś strony,
cóż ma robić człowiek biedny roztrwoniwszy spory majątek,
Niby apteką, lub kościelnem kadzidłem od niego zanosi
mawiała Feśka Kazieryna, pierwsza i najwierniejsza kochanka
Fedia Obirniaka. W wolnych od romansów i pijatyk chwilach
"pan hadwokat" pisywał chłopom za niedrogie honoraryum skargi
do "mirowego" sędziego, stroskanym matkom listy do synów
służących w wojsku i w tajemnicy anonimowe "donosy" na swego
ciężkiego wroga pisarza gminnego Iwana Prosperowicza
Wołoszyna i jego przyjaciela "ojca" Nikodema.
Nazajutrz słońce już było wysoko podeszło, a on ani myślał o wstawaniu.
Muchy mu do oczu lazły, opędzał je ze złością i tylko "weretą"
szczelniej się okrywał. No, Ostap wstawaj już, leniuchu! Huknęło
mu nad głową. To stary ojciec, z kosą w ręku, gotów do pracy stał
nad nim i do roboty wzywał. Wezwanie to nie skutkowało.
I tu dopiero wsączyli cały
swój jad, użyli wszystkich swych sił, bo to ich dręczyło najbardziej. Powiedzieli
więc, że zaraz na początku małżeństwa wyłudziłem od zakochanej kobiety ogromny
posag oddaliwszy uprzednio świadków i zamieszkawszy z nią w odosobnionym domu.
Wykażę, że jest to tak nicwarte; tak bezpodstawne kłamstwo, odeprę je tak łatwo
i tak bezspornie, że słowo daję Maksymie i wy, członkowie rady, nasłałem i
przekupiłem oskarżyciela,
Z Fediem Obirniakiem pogadać nam potrzeba,
on w "moskalach" różnej "gramoty" się wyuczył,
gadajom ludziska, że on był pisarzem u jakiegoś znacznego
generała, czy co... Z Fediem pogadać! Jakiem słuchał z
wytrzeszczonemi oczyma i nie mógł zrozumieć, jaki mógł być
cel "gadania" z Fediem. Machinalnie jednak powtórzył ostatnie
słowa Walka: Z Fediem pogadać!...
Święte słowa waszej dostojności potakiwał, kiwając pobożnie
głową ojciec Nikodem, choć mu się na płacz zbierało, tak mu żal
było tych trzech sturublówek, które w myśl głoszonej łączności
ugrzęzły w kieszeni przezacnego dostojnika. Powiedz mi synu
mówił dalej inkwizytor zmieniony nagle w opiekuna
o to za sprawa z tą dziewczyną, sierotą, włóczęgą? Co to za historya z tą metryką!
Winien jestem, przyznaję, ale wasza dostojność musi wiedzieć w
jakiej biedzie żyje nasze duchowieństwo na wiejskich parafiach.
Mówiąc to wetknął zupełnie już uspokojonemu reprezentantowi
duchownej władzy zwitek papieru w białe jego ręce.
Protojerej się odwrócił, zgrabnie przerachował zawartość
pakietu i chowając go do kieszeni odpowiedział: Ten brak
łączności nas gubi... Patrz tylko na katolickie duchowieństwo,
jaka tam jedność, jakie zrozumienie interesu ich wyznania...
Czy ubogi, czy bogaty wiejski pleban powinien zachowywać łączność
ciągłą, dobry stosunek ze zwierzchnią władzą, a tylko wtenczas
zdołamy pokonać hydrę katolicyzmu.
A jeszcze i to wam dam w odpowiedzi, że nie mieliście pojęcia, jak wymyślić to coś, czego miałem poszukiwać. Wszak te niewarte ryby, które wymieniliście, całymi kupami i stertami walają się po wszystkich brzegach i nie potrzeba niczyich starań, bo byle przypływ wyrzuca je z wody. Dlaczego na przykład nie
Na słowa modlitwy, przez starca wymawiane, chórem odpowiadaliśmy. Z każdem słowem twarz starego coraz bardziej rozrzewniała się, jakichś blasków duchowych nabierała, głos mu drżeć zaczynał, a w drżeniu tem odbijało się tysiące uczuć, które długo, długo na dnie duszy w uśpieniu leżały, zamierały już może. Po pacierzu codziennym rozpoczął litanię
kiermasz ofert
KAMERA KOLOROWA 470 linii 0,05 lux, AUTO IRIS (numer 340446804)
Nowa strona
MDH-SYSTEM
ul. Bajkowa
5
20-802
Lublin
tel/fax
081-4446285
kom.
693-865-235
e mail:
info@mdh-system.pl
Gadu-Gadu
SKYPE: mdh-system
...KRATKA KOMINKOWA 17X17 Z ŻALUZJA RETRO 17zlgratis (numer 335413905)
#user_field textarea #user_field div.body #user_field div#pojemnik #user_field td.tresc #user_field td.menu #user_field p.menu_boczne_tekst { text-align:center; margin:0px 0px 1px 0px; padding:10px 5px 10px 10px; vertical-align:top; font-family: Verdana, Arial; font-weight: normal; font-size: 9pt; line-height: 1.2em; color: #000; background:#ccc url(http://krat...
notatnik
Rzymie... Filenus roztrąca Ciekawych, krzycząc:
Moskalowi od nas wara, Jak nam od moskali. Ej baj baja, kiedyś głupi,
Filen ich sprosił, więc zbiegli tu lotem,
kuły pioruny Cyklopy; I walczą, walczą, w bezładny kłąb starci,
Dawidowym, a to jest Betlejem; przecież
czoło przeorał kolosu, Filen starł strugę, co
Ammonu aż do tego miejsca. Bóg z nami, bracia!
Podły niewolnik!... Bo ja cię zabiję! Słyszysz!?...
Mieszkaniec Hindostanu odrzekł:
Trzeba, abym był gotowy na ich przyjęcie.
komputer
Suburban Commando
Shep Ramsey jest intergalaktycznym obrońcą prawa. Niestety, wskutek ostatniej potyczki z kosmicznymi złoczyńcami, jego statek musi awaryjnie lądować na Ziemi. Prawdziwe kłopoty zaczynają się, gdy nieświadomej niczego rodzinie udaje się zdobyć jego fantastyczną zbroję.Simon the Sorcerer II: The Lion, the Wizard and the Wardrobe
Druga część zabawnych przygód młodego adepta magii Simona. W wyniku knowań złego czarnoksiężnika Sordida pozornie zwyczajny nastolatek Simon trafia do krainy pełnej elfów, goblinów i brzydkich księżniczek. Aby wrócić do swojego świata, musi odnaleźć magiczne paliwo do czarodziejskiej szafy, która na czas całej draki dość niespodziewanie stała się urządzeniem do podróży między wymiarami.
nauka
Premierzy Wielkiej Brytanii
Wielka Brytania. Premierzy Premierzy Wielkiej Brytanii 1721–42 Robert Walpole w 1742–43 Spencer Compton, hrabia Wilmington w 1743–54 Henry Pelham w 1754–56 Thomas Pelham-Holles, książę Newcastle w 1756–57 William Cavendish, książę Devonshire w 1757–62 Thomas Pelham-Holles, książę Newcastle w 1762–63 John Stuart, hrabia Bute 1763–65 George Grenville 1765–66 Charles Watson Wentworth, markiz Rockingham w 1766–68 William Pitt st., hrabia Chatham 1768–70 Augustus Henry Fitzroy, książę Grafton w 1770–82 Frederick North 1782 Charles Watson Wentworth, markiz Rockingham w 1782–83 William Petty-Fitzmaurice, hrabia Shelburne 1783 William Henry Cavendish-Bentinck, książę Portland w 1783–1801 William Pitt mł. t 1801–04 Henry Addington t 1804–06 William Pitt mł. t 1806–07 William Wyndham Grenville, baron Grenville 1807–09 William Henry Canedish-B...Polska. Oświata. Druga Rzeczpospolita.
Polska. Oświata. Druga Rzeczpospolita. Po odzyskaniu niepodległości pierwszym zadaniem władz oświat. stało się ujednolicenie systemu szkolnego, tj. określenie jego organizacji, zadań, podstaw ideowych i programów. Proces ten trwał do 1922. Z inicjatywy MWRiOP IV 1919 zwołano Ogólnopol. Zjazd Nauczycielski, który przeszedł do historii p.n. Sejmu Nauczycielskiego; miał on wypowiedzieć się w sprawie zasad przyszłego ustroju szkolnego; mimo dużego zróżnicowania zaprezentowanych koncepcji i stanowisk, ostatecznie zjazd opowiedział się za jednolitą i bezpłatną szkołą powszechną, wprowadzeniem 7-letniego obowiązku szkolnego, powiązaniem ze sobą wszystkich szczebli szkolnictwa, co miało otwierać drogę do wykształcenia wyższego bez względu na pochodzenie, stan majątkowy i typ ukończonej szkoły średniej; wprawdzie uchwały Sejmu nigdy nie zostały w pełni zrealizowane, ich treść i toczone w toku obrad dyskusje wywarły jednak wpływ na kształt wielu późniejszych inicjatyw oświat., a podjęte probl...
wiedza
HITLER
Adolf Hitler
Heinrich Knirr, Adolf Hitler, 1937
Führer III Rzeszy; urodzony w Austrii, po ukończeniu szkoły średniej - samouk; w czasie I woj. świat. w armii niemieckiej na froncie zachodnim, odznaczony dwukrotnie Żelaznym Krzyżem za męstwo; po demobilizacji początkowo informator polityczny (tajny współpracownik) władz wojskowych; od 1919 członek NSDAP, po dwu latach jej lider; 1923 po nieudanym puczu monachijskim skazany na 5 lat twierdzy; odbywając karę napisał Mein Kampf (Moja walka), główny dokument programowy ruchu nazistowskiego; żądał w niej przestrzeni życiowej (Lebensraum) dla Niemiec, należnej im jako narodowi panów (Herrenvolk), co uzasadniał koncepcjami rasistowskimi, biologicznymi i agresywnym antysemityzmem; po przedterminowym zwolnieniu skupił wokół siebie grono zdolnych i bezwzględnych współpracowników (Göring, Goebbels, Hess, Himmler, Rohm), z których pomocą - wykorzystując swe demagogiczne talenty i charyzmatyczną umiejętność porywania tłumów - doprowadził do bły...SWINARSKI
Adam Mickiewicz, Dziady, inscenizacja, reżyseria, scenografia Konrad Swinarski, Kraków, Stary Teatr, 1973
reżyser i scenograf, uznawany - obok L. Schillera - za najwybitniejszego artystę pol. teatru zawodowego w XX w.; zginął w katastrofie lotniczej pod Damaszkiem; 1953 debiut jako scenograf (Trzydzieści srebrników H. Fasta w Olsztynie), 1955 jako reżyser (Żeglarz J. Szaniawskiego w Kaliszu); 1955-56 na stażu w Berliner Ensamble; 1957-62 reżyser Teatru Dramatycznego w Warszawie (współpraca z STS, Teatrem Ateneum i Współczesnym oraz Teatrem Wybrzeże w Gdańsku); następnie do śmierci gł. w Krakowie w Teatrze Starym; równocześnie spektakle w teatrach zagranicznych; łącznie 62 pozycje w pol i zagr. teatrach dramatycznych i operowych. Łączył idee teatru epickiego z elementami parodii i groteski, posiadał niezwykłe wyczucie w łączeniu naturalizmu i wyraźnie podkreślanej teatralności; repertuar romantyczny i neoromantyczny był dla S. okazją do ukazania problematyki moralnej wywiedzionej z s...
żeglowanie
a, wyraźnie czując
zbliżające się niebezpieczeństwo. Najpierw zauważyłem kolbę karabina, schowanego na
łóżku pod stosem poduszek. Dalej zwróciłem uwagę na parobków, kręcących się po osadzie i
po domu. Niezawodnie nie byli to prości chłopi, chociaż mocno zarośnięci, brudni i źle
odziani. Oni ze swej strony też bardzo uważnie się nam przyglądali i na chwilę nawet nie
pozostawiali nas samych z gospodarzami.
Coś się działo, czego jeszcze nie rozumiałem. W tej chwili właśnie wszedł nasz przyjaciel
merin i zaczął po sojocku coś opowiadać gospodarzowi. Ten bardzo się ucieszył i
natychmiast zbliżył się do nas z wyciągniętą dłonią.
Wybaczcie nam! rzekł. Lecz zrozumiecie, że temi czasy na dziesięć tysięcy ludzi
można spotkać tylko jednego porządnego człowieka i 9999 bandytów!
Z rozmowy pokazało się, że nasz gospodarz już miał wiadomość o dążącym do niego z
Ałgiaku oddziale towarzysza oficera, ścigającego oficera kozackiego, który rzeczywiście
ukrywał się u niego, lecz obec
ożysz mu więc jego tarczę złotymi bransoletami, pierścieniami i naszyj
107
nikami jeźdźców rzymskich; oprócz tego czekaj dorzucisz mu jeszcze tę czarę srebrną z
płaskorzeźbą, tak przedziwnie rżniętą w srebrze, a przedstawiającą liście i owoce oliwek. Cezar
ze swymi gośćmi pijał nią może za przyszłą porażkę naszą, Wenestos zaś ze swymi przyjaciółmi
będzie pił z niej za zwycięstwo Galów! Nie potrzebuję ciebie teraz tutaj zwrócił się
jeszcze do mnie przeciwnie, potrzebniejszym będziesz teraz tam, w swoim kraju. Opowiedz
Paryzom, co tu zaszło, i niech to doda im sił i serca w walce, którą toczą teraz z legionami z
Agendicum. Pokonałeś tutaj Cezara, jedź zwyciężać Labienusa. Naznaczam Paryzom i innym
ludom z północy spotkanie w Bibrakte, stolicy Eduów. Niech wszystkie ludy północy kończą
uzupełniać i ćwiczyć swe wojska.
Byłem niewypowiedzianie rad z tego zwolnienia, tym więcej, że nie śmiałem sam prosić o
nie pen-tierna. Tymczasem zaś stałem się sławnym! Cały nasz obóz
stron, aby i on mógł poznać dzieje naszej
wielkiej wojny o niepodległość Galii zawsze zostanę zrozumiany.
6
Rozdział I
SZARA SKAŁA I RZEKA BOBRÓW
Pamiętam siebie od wczesnego bardzo dzieciństwa jako zupełnie małego jeszcze pędraka,
bawiącego się w piasku na wybrzeżach Rzeki Bobrów, gdzie rozłożyła się wioska mego ojca.
Dom nasz, który obecnie synowie moi przebudowali na wzór rzymski, zachowując w nim
tylko stosowniejszy dla naszego klimatu dach pochyły i spadzisty, w owej dobie przypominał
raczej dużą stodołę o słomianej strzesze.
Mieszkanie składało się z jednej tylko ogromnej sali na dole, która zajmowała całą długość
domu, oraz ze znacznie mniejszej izby przybudowanej na piętrze, co na owe czasy stanowiło
w naszych stronach wielką jeszcze rzadkość. Ściany tego domostwa były zbudowane z potężnych,
z grubsza tylko ociosanych kłód drzewa; szpary pomiędzy nimi pozatykano rzniętą
słomą, przemieszaną z gliną, olbrzymia zaś strzecha słomiana, najeżona niby sierść zwierzęcia
|
